Week 3

Zo, hier zijn we weer met wat meer nieuws!

Er zijn al twee weken van les geven achter de rug. De eerste week was er wat ontgoocheling. We hadden gehoopt dat de kleuters reeds op een hoger niveau zouden zitten. Vele dingen die we voor het eerst aanboden bleken te moeilijk. De kleuters lijken te kunnen tellen e.d. (zeggen de getallenrij perfect op, zeggen de dagen van de week in perfecte volgorde). Maar de kls kennen geen betekenis van wat ze leren. De kls kunnen geen een - een relatie leggen, kunnen niet zeggen welke dag het is vandaag, gisteren of morgen. Wetende dat deze kinderen volgend jaar naar het eerste leerjaar moeten was dit even heel frustrerend en verwarrend voor ons. Waar moesten we beginnen? Terug naar het niveau van de eerste kleuterklas?

Dit was vooral het gevoel dat heerste de eerste week. We begonnen met goede moed en eindigden de week in mineur. Nu hebben ik en Fien wel een heel grote steun aan elkaar! We konden niet bij de pakken blijven zitten. Niet voor onszelf en zeker niet voor de kinderen.

Normaal gezien zouden we deze week een hele week op kamp zijn geweest. Maar door de mindere resultaten besloten we dan toch deze week nog te spenderen in ons klasje. Naderhand zijn we heel tevreden met deze beslissing. De kinderen hebben met wat oefenen en persoonlijke aandacht al heel wat bereikt. Het verschil tussen het begin van vorige week en het einde van deze week is echt opvallend! Door de visualisatie van de dagen van de week (symbooltjes voor iedere dag)kunnen de kinderen al veel makkelijker zeggen welke dag het is. Ook het regelmatige oefenen van de een-een relatie heeft bij sommige kleuters al zijn vruchten afgeworpen. Deze week hadden we niet veel kleuters dus konden we wel heel intensief met de kinderen te werk gaan. De komende weken zal dit al een heel pak moeilijker worden, aangezien we dan veel meer kleuters zullen hebben.

We hebben nog goed nieuws hier. 'Ons het een nieuwe job hier!' Isabel ging gisteren met ons naar een weeshuisje hier in de buurt. Ze wou ons graag eens voorstellen aan de vrouw die daar werkte. Als een vat vol nieuwsgierigheid vertrokken we.

Te midden van de sloppenwijk zagen we een klein net huisje. De vrouw was niet op de hoogte van ons bezoek, maar was verschrikkelijk gastvrij. Ze heeft zes kindjes tussen de 0 en 4 jaar. De vrouw smeekte Isabel om vrijwilligers. Isabel durfde niets beloven, omdat ze het eerst met ons wou bespreken.

Ons hart kon het niet aanzien en samen hebben ik en Fien besloten om na onze uren in de creche ook in het weeshuis te gaan helpen. Ons hart brak bij het zien van de kinderen en de verschrikkelijk enthousiaste moeder. Dus vanaf volgende week zullen we op woensdag en donderdagnamiddag in het weeshuisje wat hulp gaan bieden aan de 'mama' van de kindjes.

Even een korte uitleg over het weeshuisje:(foto's komen op facebook)
Wanneer de politie of een soort van kind en gezin hier een kindje vind dat misbruikt (in alle mogelijke manieren van misbruik) wordt door de ouders wordt dit kind naar het weeshuis gebracht. De moeder heeft ook het recht kinderen weg te halen uit gezinnen waar ze weet dat de kinderen misbruikt worden. De vrouw onderhoudt deze kinderen dus dag en nacht. Wanneer de ouders terug op het rechte pad raken, kunnen ze hun kind terug krijgen.

We hopen ook hier nog heel wat goed werk te kunnen leveren. We kunnen er in ieder geval al niet meer over zwijgen!

Zo, nu weten jullie ook wat meer over onze nieuwe taken hier.

ik ga jullie hierbij laten!
Zonnige groetjes en tot snel
Griet