Aangekomen

Hallo allemaal! Zondag 21 maart, 23.28u

Eindelijk liggen we rustig op onze kamer in Plet. We hebben al heel wat heen en weer geloop achter de rug.

Het begon allemaal bij het inchecken van de bagage in Zaventem. Mijn bagage stond nog niet goed op de band of de mevrouw achter de balie keek me al eens raar aan. “Mevrouw, ik vrees dat u wat te veel mee heeft, uw bagage heeft overgewicht.” Ik, die dacht dat het maar om een paar kilootjes ging, zeg vriendelijk tegen de mevrouw: “Geen probleem, ik betaal wel bij” (Raad van de moetie, nooit luisteren naar de moeties!)

Bleek dus dat ik acht kilo overgewicht had en dat je per kilo 30 euro moest bijbetalen… Jepla, ik kon alles beginnen uitladen, inclusief mijn speciaal gemaakt fotoalbum met al de foto’s van wie ik lief heb.. Harden toebak en tranen verzekerd!

Owke, dat waren we dan voorbij, hopen dat de rest wat vlotter verloopt.. Maar zou ik een Jans zijn als dit zo zou kunnen? Neen, natuurlijk niet! Eens aangekomen in Schiphol, moesten we snel inchecken voor de volgende vlucht. Griet en Fien zouden Griet en Fien niet zijn, moesten ze niet aan de verkeerde gate staan natuurlijk, verandering van de plannen! Gelukkig lichtte de ‘foute’ meneer aan de ‘foute’ gate ons als snel in dat we verkeerd zaten.

Hoera, de juiste gate en vlieger in zicht, enkel nog een controle te gaan. Snel de portable uit de rugzak nemen (verplicht apart onder de scanner te gaan)… En ja, daar ging het alweer fout :D Het verschrikkelijk mega dure super de luxe slotje dat aan mijn rugzak hing, blokkeerde! Gelukkig was Fien de rust zelve en kon ze met haar stevige tanden mijn lisjkes losbijten… En ik moet zeggen, het was bijten tegen de tijd… Na ons ging de deur van de overgang naar het vliegtuig net dicht… Fjoew, dat hebben we dan toch gehaald!

Eens op het vliegtuig ging alles vlotjes! Het was een heel goede vlucht en ik moet zeggen, dat Hollands volkje doet het wel goed hoor! Vliegen met KLM is een aangename ervaring..
Na een 11 uur en een half lange vlucht erop te hebben zitten, kwamen we aan in Kaapstad, waar we onmiddellijk kennis maakte met de heel sociale mensen hier. De douanier maakte onmiddellijk en praatje en was super vriendelijk. En dan, op naar de bagage!

Maaaaaar… Neenee, deze keer geen maar, alles goed toegekomen! Wat een opluchting.
Steven stond ons op te wachten met Kathy. Ze waren echt heel lief voor ons. Ik had wat bang dat het raar zou zijn, aangezien ik hen nog nooit ontmoet had en Fien wel, maar dit viel reuze goed mee! Ze hebben echt heel goed voor ons gezorgd! Ook ons nachtje bij hen was super dik in orde!

’S Ochtends werden we opgehaald door Fred en Sonja. We konden vertrekken naar Plet, eindelijk… Hier kijken we nu al maanden naar uit!

Ik had wat bang voor het lange rijden, maar ik heb me geen seconde verveeld! Wat een indrukken! Het landschap is hier prachtig! Misschien had het gezelschap er ook wel iets mee te maken, Sonja dompelde me onmiddellijk onder in alle regels, gewoontes, … van Zuid-Afrika. Ik moet zeggen, op die ene dag heb ik al heel veel bijgeleerd!

Na de lange autotrip, hebben we daarnet ook kennis gemaakt met de twee meisjes die voor ons in het schooltje in Wittedrift stage liepen. We zullen dus stage lopen in een derde kleuterklas. Er is geen leerkracht aanwezig dus staan we er samen “alleen” voor. Gelukkig maakten de meisjes ons wat meer wegwijs in de gewoontes, handleidingen, … die we zeker zullen kunnen gebruiken ter plaatse. Die meisjes hebben hier echt niet stil gezeten, dat was wel duidelijk! Hopelijk kunnen we op het einde van de rit, een even mooi werk afleveren! Charlotte en Jozefien (zo heten deze twee stagaires) waren echt heel enthousiast en laten ons nu in ons bedje kruipen met een goed gevoel.

Slaapwel allemaal!

Ps: Nonkel Frans, tis hier echt iets voor u, ik heb vandaag echt honderden struisvogels gezien! Ze kweken dat hier zoals gij u koeien en er is heel wat geld mee te verdienen ze hier! :D Heb er nog geen foto’s van kunnen trekken, maar kdoe mijn best, tis echt imposant om te zien. Er staan er soms wel honderden in een wei!